AVM


…Bir başka hastalığın emarelerini de gördüm: Alışveriş merkezleri. Kamusal alanların AVM’lere ayrılması ve buraların sosyal buluşma yerleri haline gelmesi bir semptomdur; şehir hasta demektir. Önce karakteristiği kaybedersiniz. Hepsi birbirine benzer AVM’lerin. O belli ısı, atmosferle ilişkinizi keser. İkincisi, kapısından herkes girebilse dahi AVM’ler belli bir sınıfı işaret eder. Düşük gelirlilerin kendilerini rahat hissetmeyecekleri bir ortamdır.

(Enrique Peñalosa, Pınar Öğünç Röportajı, Radikal)

2000`li yılları başında, Pamuk Apartmanının tam karşısında, ortaokul eğitimi aldığım Şişli Terakki Lisesi yıkılınca, Nişantaşı`nın benim için de artık aynı yer olmayacağını anladım. Birkaç yıl sabahları, geceleri, romanlarımı eski okuluma değil, bir otoparka bakarak yazdım. Daha sonra burası, cephesindeki koskocaman (colossal) ekranda sürekli hızlı hızlı yürüyen manken görüntüleri sergilenen çirkin bir alışveriş merkezine dönüşünce, ben de Nişantaşı`nda yaşamaktan zevk alamaz oldum.

(Orhan Pamuk, Manzaradan Parçalar, Sayfa 337)

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s