Hüsrevpaşa Türbesi Restorasyon Ekibini Kaybetti…


Hükümsüzdür…

2010’a iki üç ay kalmiştı. Bir sabah uyandığımızda penceremizin önünde, türbenin bahçesinde, bazı insanlar gördük. Anlamamız biraz zaman aldı ama mahalle ruhu sağ olsun haber hemen yayıldı; restorasyona gelmişlerdi. Şaşırdık tabi önce. Yani Hüsrevpaşa, mahalle bilgesinden bile önce buradaydı. Neden şimdi diye soruyorduk birbirimize pencere muhabbetlerinde.

Sonra gerçek gün yüzüne çıktı; ortada İstanbul’un bir başkentlik olayı varmış. Ne yalan söyleyeyim önce yadırgadım ekibi. Hem içimdeki o engel olamadığım güvensizlik (malum kazara yanan tarihi mimariler, güya aslına sadık kalınarak berbat edilmiş tarihi eserler, vs) hem de penceremizin hemen önünde kamp kuran bu insanların mahremiyetimizi ihlal ettiği duygusu.  Sonra yavaş yavaş alışmaya başladık.

İskelenin kurulmasından bugüne her aşamaya tanıklık ettik. Hatta ekibin biraz geç geldiği günlerde evin içinde eksiklik bile hisseder olduk. Yağmur, çamur, soğuk, rüzgar demeden çalışıyorlardı. Hoş konuyla ilgili cehaletimden olsa gerek, zımparalama işlemi dışında ne yaptıklarını hiç anlayamadım.  Aramızda belki sözcüklerden kurulu bir iletişim yoktu ama artık biz onlarsız onlar da bizsiz yapamaz olmuştuk. Çoğu kere çay demleyip yanına da kek pişirip onlara ikram etmek geldi içimizden ama bir türlü o ataklığı gösteremedik. Aslında bir sabah buna kendimizi öylesine hazır hissetmiştik ki eksik listesi bile çıkarmıştık. Ama o da ne! İşte yine evde o eksiklik duygusu…gitmişlerdi.

Bekledik. Belki geç kalmışlardı, belki izinliydiler. Bir süre, hatta günlerce pencere önünde bekledik. Mahalle ruhu yine devreye girmese derdimizi paylaşacak mecramız yoktu.

Aradan epey bir zaman geçti. Mahalle bilgesini kaybetti…Sabahat oğlunu nişanladı…Zeynep okula başladı…Mustafa mezun oldu…Bakkal Ahmet yeni bir veresiye defterine geçti… 2010 bitti 2011’i ortaladık…Hatta İstanbul’un “kültür başkentliği” ünvanı bile kayboldu…Ve onlar hala yoklar .

Dün iskeleden bir tahta aşağı düştü.  Belli ki iskele bile pes etmiş.  Hüsrevpaşa Türbesi yeniden özgürlüğüne kavuşmak istiyor. Mahalle ise başladığı işi yine bitiremeyen yetkili kuruma mı yansın yoksa etrafı aylardır sarılmış, hak ettiği ilgi ve saygıdan mahrum kalan türbesine mi henüz karar verebilmiş değil.

Ayşe Adanalı

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s